Με ανέσεις που ξεπερνούν τις προσδοκίες, οι σουίτες υπόσχονται να προσφέρουν την απόλυτη άνεση. Έχετε το προνόμιο να απολαύσετε την εξαιρετικά ανυψωμένη και απότομη χρήση της αίσθησης της εμφάνισης στα κύματα και το χρόνο.
Παλιός οχυρωτικός πύργος, κατά τη διάρκεια της βενετσιάνικης χρήσης, suzihima απόλυτη εμφάνιση της χερσονήσου και του κόλπου, κρύβεσαι αν πρέπει να χρησιμοποιήσουμε ή να πούμε πειρατής.
Με αποφάσεις που ξεπερνούν τα αναμενόμενα, οι σουίτες προσποιούνται ότι μας δίνουν την εικόνα ότι πρέπει να χαλαρώσουμε εντελώς με ή χωρίς τη χρήση εξωτερικής γλώσσας, κάτι που σπάνια συμβαίνει σε κανέναν.
Πολυτελή χειροποίητα έπιπλα με την υπογραφή του Ν. Χαρίτου, συμπληρώματα που δημιουργήθηκαν από την υπηρεσία HYPNOS, οπτικά στοιχεία που αντηχούν από το τμήμα Andrian, ατμοσφαιρικός φωτισμός, πρόσθετος εξοπλισμός για ειδική χρήση.
Το όνομά μου είναι Φόρκυς, γιος του Ωκεανού και της Τηθύος. Είμαι θεός με την εμφάνιση ενός γέροντα και σχετίζομαι με την τροχιά των υδάτων…
Με απόλυτο σεβασμό στην παράδοση, αυτή η σουίτα θυμίζει περισσότερο τις ένδοξες παλιές μέρες του σπιτιού. Η μεγαλύτερη σουίτα αντιστοιχεί στην παλιά αίθουσα χορού που φωτίζονταν τον χώρο κατά την περίοδο του μεσοπολέμου. Με μια γεύση από το παρελθόν μιας ναυτικής μεγαλοπρέπειας, με την ατμόσφαιρα της αριστοκρατίας ενός πραγματικού νεοκλασικού και θέα στο κάστρο και τη θάλασσα, ο επισκέπτης δεν επιλέγει απλώς μια διαμονή, αλλά εμπλέκεται πολύ περισσότερο στην ιστορία και τον πολιτισμό του τόπου. Ένα ιδιαίτερο σημείο αναφοράς είναι το τμήμα της οροφής – τοιχογραφία που σώθηκε από τους βομβαρδισμούς κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και διατηρήθηκε κατά τη διάρκεια της διαδικασίας αποκατάστασης.
Το όνομά μου είναι Λευκοθέα ή Ινώ, κόρη του βασιλιά της Θήβας Κάδμου και της Αρμονίας. Είμαι η θεά του αφρού και των κυμάτων που βοηθά τους ναυτικούς κατά τη διάρκεια της καταιγίδας. Έτσι, βοήθησα τον Οδυσσέα δίνοντάς του το μαγικό μαϊντανό για να φτάσει με ασφάλεια στο νησί των Φαιάκων. Με ένα υπέροχο μπαλκόνι πάνω στους βράχους της θάλασσας, αυτή η σουίτα μοιάζει με ένα πλοίο που ταξιδεύει πάνω στα κύματα. Η άνεση, η πολυτέλεια και η αισθητική που συνδυάζουν το παλιό με το μοντέρνο υπόσχονται μια αξέχαστη διαμονή. Τα παραδοσιακά ξύλινα πατώματα από κυπαρίσσι, οι αντίκες της οικογένειας από τη ναυτική παράδοση και ο ατμοσφαιρικός φωτισμός με ιδιαίτερη φροντίδα, αναδεικνύουν τη φιλοσοφία φιλοξενίας του Camara Suites.
Το όνομά μου είναι Οδυσσέας, γιος του Λαέρτη και της Αντικλιάς, διάσημος ήρωας του Τρωικού Πολέμου. Με αποκαλούν πολυμήχανο και γνωρίζω τις διαθέσεις της θάλασσας καλύτερα από οποιονδήποτε άλλο θνητό. Έχοντας το προνόμιο να βρίσκεται στο υψηλότερο σημείο της έπαυλης, συμπεριλαμβανομένης της σοφίτας, αυτή η σουίτα ξεχωρίζει για τον ιδιαίτερο χαρακτήρα της. Με ένα στοιχείο που ξεχωρίζει στον χώρο, το μοναδικό στήριγμα της οροφής, το λεγόμενο «μητέρα», ο επισκέπτης εκπλήσσεται και ταυτόχρονα κατανοεί τον τρόπο με τον οποίο οι παλιοί τεχνίτες του τόπου στήριζαν τις οροφές των σπιτιών στις αρχές του περασμένου αιώνα. Με ξύλα κυπαρισσιού – που χρονολογούνται από τα μέσα της δεκαετίας του 1920 – που διασχίζουν τα επίπεδα και συνδυάζονται τέλεια με τους παλιούς πέτρινους τοίχους, με μια τέλεια διάταξη τριών επιπέδων και ένα εκπληκτικό μπαλκόνι με θέα στο κάστρο και το φάρο, ο επισκέπτης θα ζήσει μια μοναδική εμπειρία.
Το όνομά μου είναι Κέτο, κόρη του Πόντου και της Γαίας. Αντιπροσωπεύω τη θάλασσα και τους κινδύνους που ενέχει, ενώ συχνά συνδέομαι με τα μεγάλα τσιτάχ που ζουν σε αυτήν… Με μια εκπληκτική θέα, στη βορειότερη πλευρά της έπαυλης, στο πιο απότομο σημείο του βράχου, δεν ακούτε μόνο τη θάλασσα, τον άνεμο και το κύμα των κυμάτων. Αισθάνεστε πολύ περισσότερο ότι βρίσκεστε στη θάλασσα, στα μερικές φορές θυελλώδη και μερικές φορές ήρεμα νερά. Το μικρότερο μέγεθος σε σχέση με τις άλλες σουίτες θα σας εγγυηθεί στιγμές απόλυτης χαλάρωσης σε μια αισθητηριακή εμπειρία που είναι δύσκολο να βρείτε. Η πολυτέλεια, η ευγένεια και ο ρομαντισμός σε έναν μοναδικό συνδυασμό στοιχείων, κάνουν αυτή τη σουίτα από κάθε άποψη τον απόλυτο προορισμό για τους επισκέπτες που αναζητούν αυθεντικές εμπειρίες.
Λίγα λόγια για την ιστορία…
«Υπάρχουν σπίτια που σιωπούν, σπίτια που μιλούν και σπίτια που τραγουδούν». Με ιστορία που ξεπερνά τα 800 χρόνια, η έπαυλη Camara Suites φιλοδοξεί να τραγουδήσει στους επισκέπτες αναμνήσεις και αρώματα του παρελθόντος…
Η Άνδρος υπό την ενετική κυριαρχία:
Το 1207 οι Βενετοί κατέλαβαν το νησί και η Άνδρος έγινε μια μικρή λατινική ηγεμονία με ιδρυτή τον Μαρίνο Νταντόλο. Σε αυτόν οφείλεται η κατασκευή των τριών κάστρων, του κάστρου «Μακροτάνταλος» (παραφθορά του ονόματος του ηγεμόνα Μάρκο Ντάντολο), του «Κάτω Κάστρου» και του «Μεσαίου Κάστρου» και του «Πάνω Κάστρου».
Το σπίτι χτίστηκε εκείνη την εποχή κατά τη διάρκεια της λατινικής κατοχής και ήταν ένας από τους αμυντικούς περιμετρικούς πύργους του «Κάτω Κάστρου». Μέσα στο «Κάτω Κάστρο» είχε δημιουργηθεί ένας μεσαιωνικός οικισμός που με την πάροδο του χρόνου γνώρισε εμπορική και οικονομική άνθηση. Αυτός ο οχυρωμένος οικισμός αναπτύχθηκε στη χερσόνησο, από όπου προέκυψε η παλιά πόλη της Άνδρου, μέσω της πύλης που την έκλεινε από τα δυτικά, της «Οξοπόρτας». Το νησάκι που βρισκόταν στην άκρη της χερσονήσου και συνδέονταν με μια πέτρινη καμάρα παρέμεινε η ακρόπολη του κάστρου και η έδρα της βενετσιάνικης διοίκησης.
Εκτός από την κύρια είσοδο του κάστρου, υπήρχαν και άλλες μικρότερες πύλες για την άμυνα των οποίων υπερασπίζονταν κυρίως οι πειρατές, αυτοί οι αμυντικοί πύργοι.
Η πειρατεία αποτελεί μόνιμη μάστιγα για την Άνδρο. Μετά το 1400 εντείνεται με την υποκίνηση των Τούρκων. Το 1556 το νησί περνά τελικά στα χέρια των Τούρκων, οι οποίοι εγκαθίστανται στα σπίτια και τους πύργους του Κάστρου, μέχρι την καταστροφή του από τον διαβόητο πειρατή Hugues De Creveliers το 1672. Ακολουθεί σφαγή των κατοίκων και οι εναπομείναντες εγκαταλείπουν το Κάστρο και χτίζουν πύργους στο εσωτερικό του νησιού.
Η Άνδρος στα χρόνια της Επανάστασης:
Η συμβολή της Άνδρου στην επανάσταση του 1821 εναντίον των Τούρκων ήταν μεγάλη. Στις 10 Μαΐου, ο Ανδριώτης λόγιος και διαφωτιστής της νεοελληνικής εποχής Θεόφιλος Καΐρης ύψωσε τη σημαία της Επανάστασης στον πύργο της εκκλησίας του Αγίου Γεωργίου, που βρίσκεται 100 μέτρα από το σπίτι. Λίγο πιο κάτω από την εκκλησία βρίσκεται το σπίτι του Θεόφιλου Καΐρη, όπου σήμερα στεγάζεται το ψηφιακό μουσείο της Άνδρου.
Μετά την απελευθέρωση το 1829, το Κάστρο κατοικήθηκε από πλούσιους γαιοκτήμονες ή εφοπλιστές από κοντινά χωριά όπως το Στένεις ή πλούσιους ναυτικούς και αστούς εμπόρους.
Σπίτι:
Το σπίτι βρέθηκε (άγνωστο πώς) στην ιδιοκτησία της οικογένειας των άρχοντων του Μπίστι. Όλα τα σπίτια εκείνης της περιόδου στο Κάστρο ακολουθούν μια ομοιομορφία που φτάνει στα όρια της εμμονής. Όλα είναι διώροφα και όλα είχαν έναν σκεπαστό ημιυπαίθριο χώρο στο πλάι του δρόμου, ο οποίος είχε τον ίδιο ρυθμό βενετσιάνικης επιρροής με καμάρες που στηρίζονταν σε λεπτές μαρμάρινες κολόνες. Το σπίτι έχει τοίχους πλάτους 1,50 μέτρων, οι οποίοι είναι κατασκευασμένοι από ανθεκτική πέτρα με πορσελάνη. Στο ισόγειο, που στην Άνδρο ονομάζεται «Κάτωι», υπήρχε μια πέτρινη δεξαμενή για τη συλλογή βρόχινου νερού, που χρησιμοποιούνταν για την παροχή νερού στους κατοίκους σε περίπτωση πολιορκίας. Εκεί βρισκόταν το πλυσταριό, ο χώρος όπου οι ιδιοκτήτες έκαναν τα «σφαγεία χοίρων» και τα καπνιστά λουκάνικα, και ο οποίος χρησίμευε επίσης ως αποθήκη.
Το 1926 οι κληρονόμοι, τα τρία παιδιά του τότε ιδιοκτήτη Κλέανθη Μπιστή, το πούλησαν στον καπετάνιο Ματθαίο Κουτσούκο από τις Στένιες. Εδώ, μετά από επισκευές και αγορά επίπλων κυρίως από το εξωτερικό, έμεινε με την οικογένειά του, τη σύζυγό του από το Σουάνσι της Ουαλίας, Ελένη Πέτερς, την κόρη του Ανέζιο, μετέπειτα σύζυγο του Δρ. Πέτρου Καΐρη, και τη Λουίζα, σύζυγο του στρατηγού Ιωάννη Τσάτσο. Το 1943, κατά τη διάρκεια του γερμανικού βομβαρδισμού από τη θάλασσα, κατά τον οποίο καταστράφηκε το «Μέσα Κάστρο» και όλες οι επαύλεις του Εμπυρικού, στην σημερινή πλατεία του Αόρατου Ναύτη, η νότια πλευρά του σπιτιού προς τη θάλασσα κατεδαφίστηκε. Η οικογένεια το επισκεύασε μετά την επιστροφή του πλοιάρχου και εφοπλιστή Ματθαίου Κουτσούκου, ο οποίος είχε αποκλειστεί από την Ελλάδα και είχε μάλιστα συμμετάσχει σε πολλά κονβόι ως πλοίαρχος εμπορικού ναυτικού. Σε ένα από αυτά είχε διασώσει ναυαγούς ενός αγγλικού υποβρυχίου και για τη διάσωση αυτή τιμήθηκε ακόμη και από το αγγλικό Ναυαρχείο.
The house was given to Louisa Koutsoukou-Tsatsomirou, daughter of Matthaios Koutsoukou, and passed on to her granddaughter, Louisa Diapouli, who undertook the restoration together with her husband, Dimitris Stogoglou.
Το σπίτι δόθηκε στη Λουίζα Κουτσούκου-Τσατσομίρου, κόρη του Ματθαίου Κουτσούκου, και πέρασε στην εγγονή της, Λουίζα Διαπούλη, η οποία ανέλαβε την αναστήλωση μαζί με τον σύζυγό της, Δημήτρη Στωγιώγλου.
Πηγή: protothema
