«Υπάρχουν σπίτια που σιωπούν, σπίτια που μιλάνε και σπίτια που τραγουδάνε». Με ιστορία που ξεπερνά τα 800 χρόνια, η έπαυλη Camara Suites στην Άνδρο μοιάζει να έχει βγει από μια άλλη εποχή, από ένα παραμύθι, με πολυτέλεια και φινέτσα, ξυπνώντας αναμνήσεις και αρώματα του παρελθόντος σε όσους επιλέγουν να την επισκεφθούν.
Έχοντας το προνόμιο να βρίσκεστε στο υψηλότερο και πιο απότομο σημείο του βράχου, έχετε την αίσθηση ότι ταξιδεύετε στα κύματα και στο χρόνο.
Ένας παλιός οχυρωμένος πύργος, από την εποχή των Βενετών, σας εξασφαλίζει απόλυτη
επιτήρηση της χερσονήσου και του κόλπου, ενώ εσείς παραμονεύετε μήπως εμφανιστεί κάποιος πειρατής.
Με ανέσεις που ξεπερνούν τις προσδοκίες, οι σουίτες υπόσχονται να προσφέρουν στον ταξιδιώτη μια εμπειρία απόλυτης χαλάρωσης, με ήχους και χρώματα της θάλασσας που σπάνια μπορεί κανείς να νιώσει.
Πολυτελή χειροποίητα έπιπλα με την υπογραφή του Ν. Χαρίτου, χειροποίητα στρώματα της εταιρείας HYPNOS, οπτικά στοιχεία που αντανακλούν την ναυτική παράδοση της Ανδρας, ατμοσφαιρικός φωτισμός, όλα αυτά συνθέτουν ένα ειδυλλιακό σκηνικό, έτοιμο να ικανοποιήσει ακόμα και τα πιο απαιτητικά γούστα.
Το όνομά μου είναι Φόρκυς, γιος του Ωκεανού και της Τηθύος. Είμαι μια θεότητα με την εμφάνιση ενός γέροντα και σχετίζομαι με την τροχιά των υδάτων…
Με απόλυτο σεβασμό στην παράδοση, αυτή η σουίτα θυμίζει περισσότερο τις ένδοξες παλιές μέρες του σπιτιού. Η μεγαλύτερη σουίτα αντιστοιχεί στην παλιά αίθουσα χορού που φωτίζονταν τον χώρο κατά την περίοδο του Μεσοπολέμου.
Με μια γεύση από το παρελθόν μιας ναυτικής μεγαλοπρέπειας, με την ατμόσφαιρα της αριστοκρατίας ενός πραγματικού νεοκλασικού κτιρίου και θέα στο κάστρο και τη θάλασσα, ο επισκέπτης δεν επιλέγει απλώς μια διαμονή, αλλά κάτι πολύ περισσότερο που τον εμπλέκει στην ιστορία και τον πολιτισμό του τόπου. Ένα ιδιαίτερο σημείο αναφοράς είναι το τμήμα της οροφής-τοιχογραφίας που σώθηκε από τους βομβαρδισμούς κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και διατηρήθηκε κατά τη διαδικασία αποκατάστασης.
Το όνομά μου είναι Λευκοθέα ή Ινώ, κόρη του βασιλιά της Θήβας Κάδμου και της Αρμονίας. Είμαι η θεά του αφρού και των κυμάτων και βοηθάω τους ναυτικούς όταν ξεσπάει καταιγίδα. Έτσι, βοήθησα τον Οδυσσέα δίνοντάς του το μαγικό μαϊντανό για να φτάσει με ασφάλεια στο νησί των Φαιάκων.
Με ένα υπέροχο μπαλκόνι πάνω στους βράχους της θάλασσας, αυτή η σουίτα μοιάζει με ένα πλοίο που ταξιδεύει πάνω στα κύματα.
Άνεση, πολυτέλεια και αισθητική που συνδυάζουν το παλιό με το μοντέρνο, υπόσχονται μια αξέχαστη διαμονή.
Παραδοσιακά ξύλινα πατώματα από κυπαρίσσι, παλιά οικογενειακά αντικείμενα από τη ναυτική παράδοση και ατμοσφαιρικός φωτισμός με ιδιαίτερη φροντίδα, αναδεικνύουν τη φιλοσοφία φιλοξενίας του Camara Suites.
Το όνομά μου είναι Οδυσσέας, γιος του Λαέρτη και της Αντικλιάς, ένας διάσημος ήρωας του Τρωικού Πολέμου. Με αποκαλούν πολυμήχανο και γνωρίζω τις διαθέσεις της θάλασσας καλύτερα από οποιονδήποτε άλλο θνητό.
Με το προνόμιο να βρίσκεται στο υψηλότερο σημείο της έπαυλης, συμπεριλαμβανομένης της σοφίτας, αυτή η σουίτα ξεχωρίζει για τον ιδιαίτερο χαρακτήρα της.
Με ένα στοιχείο που ξεχωρίζει στον χώρο, το μοναδικό στήριγμα της στέγης, το λεγόμενο «μητέρα», ο επισκέπτης εκπλήσσεται και ταυτόχρονα κατανοεί τον τρόπο με τον οποίο οι παλιοί τεχνίτες του τόπου στήριζαν τις στέγες των σπιτιών στις αρχές του περασμένου αιώνα.
Με κυπαρισσόδασος -που χρονολογείται από τα μέσα της δεκαετίας του 1920- που διασχίζει τα επίπεδα και συνδυάζεται τέλεια με τους παλιούς πέτρινους τοίχους, με τέλεια διαρρύθμιση σε τρία επίπεδα και ένα εκπληκτικό μπαλκόνι με θέα στο κάστρο και το φάρο, ο επισκέπτης θα ζήσει μια μοναδική εμπειρία.
Το όνομά μου είναι Κίτο, κόρη του Πόντου και της Γαίας. Αντιπροσωπεύω τη θάλασσα και τους κινδύνους που ενέχει, και συχνά με συνδέουν με τις μεγάλες φάλαινες που ζουν σε αυτήν…
Με εκπληκτική θέα, στη βορειότερη πλευρά του αρχοντικού, στο πιο απότομο σημείο του βράχου, δεν ακούτε μόνο τη θάλασσα, τον άνεμο και το κύμα να σκάει.
Πολύ περισσότερο νιώθεις ότι βρίσκεσαι στη θάλασσα, σε νερά που άλλοτε είναι θυελλώδη και άλλοτε ήρεμα.
Το μικρότερο μέγεθος σε σχέση με τις άλλες σουίτες θα σας εγγυηθεί στιγμές απόλυτης χαλάρωσης σε μια αισθητηριακή εμπειρία που είναι δύσκολο να βρείτε.
Πολυτέλεια, αριστοκρατία και ρομαντισμός σε έναν μοναδικό συνδυασμό στοιχείων, κάνουν αυτή τη σουίτα τον απόλυτο προορισμό για τους επισκέπτες που αναζητούν αυθεντικές εμπειρίες.
Η Άνδρος στην ιστορία… Η Άνδρος υπό την ενετική κυριαρχία
Το 1207 οι Βενετοί κατέλαβαν το νησί και η Άνδρος έγινε μια μικρή λατινική ηγεμονία με ιδρυτή τον Μαρίνο Νταντόλο. Σε αυτόν οφείλεται η κατασκευή των τριών κάστρων, του κάστρου «Μακροτάνταλος» (παραφθορά του ονόματος του ηγεμόνα Μάρκο Νταντόλο), του «Κάτω Κάστρου» και του «Μεσαίου Κάστρου» και του «Άνω Κάστρου». Το σπίτι χτίστηκε κατά τη διάρκεια της λατινικής κατοχής και ήταν ένας από τους αμυντικούς περιμετρικούς πύργους του «Κάτω Κάστρου». Μέσα στο «Κάτω Κάστρο» είχε δημιουργηθεί ένας μεσαιωνικός οικισμός που με την πάροδο του χρόνου γνώρισε εμπορική και οικονομική άνθηση.
Ο οχυρωμένος αυτός οικισμός αναπτύχθηκε στη χερσόνησο, από όπου προέκυψε η παλιά πόλη της Άνδρου, μέσω της πύλης που την έκλεινε από τα δυτικά, της «Οξοπόρτας». Το νησάκι που βρίσκεται στην άκρη της χερσονήσου και συνδέεται με μια πέτρινη καμάρα παρέμεινε η ακρόπολη του κάστρου και η έδρα της βενετσιάνικης διοίκησης.
Εκτός από την κύρια είσοδο του κάστρου, υπήρχαν και άλλες μικρότερες πύλες που είχαν τοποθετηθεί για την άμυνά τους κυρίως από τους πειρατές, οι οποίες είχαν ανεγερθεί ως αμυντικοί πύργοι. Η πειρατεία είναι μια μόνιμη μάστιγα για την Άνδρο. Μετά το 1400 θα ενταθεί, υποκινουμένη από τους Τούρκους.
Το 1556 το νησί πέρασε τελικά στα χέρια των Τούρκων, οι οποίοι εγκαταστάθηκαν στα σπίτια και τους πύργους του Κάστρου, μέχρι την καταστροφή του από τον διαβόητο πειρατή Hugues De Creveliers το 1672. Μετά τη σφαγή των κατοίκων και οι εναπομείναντες κάτοικοι εγκαταλείπουν το Κάστρο και χτίζουν πύργους στο εσωτερικό του νησιού.
Η Άνδρος στα χρόνια της Επανάστασης
Η συμβολή της Άνδρου στην Επανάσταση του 1821 κατά των Τούρκων ήταν μεγάλη. Στις 10 Μαΐου, ο Ανδριώτης λόγιος και διαφωτιστής της νεοελληνικής εποχής Θεόφιλος Καΐρης ύψωσε τη σημαία της Επανάστασης στον πύργο της εκκλησίας του Αγίου Γεωργίου, που βρίσκεται 100 μέτρα από το σπίτι. Λίγο πιο κάτω από την εκκλησία βρίσκεται το σπίτι του Θεόφιλου Καΐρη, όπου σήμερα στεγάζεται το ψηφιακό μουσείο της Άνδρου.
Μετά την απελευθέρωση το 1829, το Κάστρο κατοικήθηκε από πλούσιους άρχοντες, γαιοκτήμονες ή εφοπλιστές από τα γύρω χωριά, όπως το Στένεις, ή πλούσιους ναυτικούς και αστούς εμπόρους.
Σπίτι
Το σπίτι τότε (άγνωστο πώς) ανήκε στην ευγενή οικογένεια
Bist. Όλα τα σπίτια εκείνης της περιόδου στο Κάστρο ακολουθούν μια ομοιομορφία που φτάνει σε σημείο εμμονής. Όλα είναι διώροφα και όλα είχαν έναν σκεπαστό ημι-υπαίθριο χώρο στο πλάι του δρόμου, ο οποίος είχε τον ίδιο ρυθμό βενετσιάνικης επιρροής με καμάρες που στηρίζονταν σε λεπτές μαρμάρινες κολόνες.
Το σπίτι έχει τοίχους πλάτους 1,50 μέτρων, κατασκευασμένους από ανθεκτική πέτρα με πορσελάνη. Στο ισόγειο, το οποίο στην Άνδρο ονομάζεται «Κάτωι», υπήρχε μια πέτρινη δεξαμενή για τη συλλογή βρόχινου νερού, η οποία χρησιμοποιούνταν για την παροχή νερού στους κατοίκους σε περίπτωση πολιορκίας. Εκεί βρισκόταν το πλυσταριό, ο χώρος όπου οι ιδιοκτήτες έκαναν τα «σφαγεία χοίρων» και τα καπνιστά λουκάνικα, και ο οποίος χρησίμευε επίσης ως αποθήκη.
Το 1926 οι κληρονόμοι, τα τρία παιδιά του τότε ιδιοκτήτη Κλέανθη Μπιστή, το
πούλησαν στον καπετάνιο Ματθαίο Κουτσούκο από τα Στένια. Εδώ, μετά από
επισκευές και αγορά επίπλων κυρίως από το εξωτερικό, έμεινε με την οικογένειά του, τη σύζυγό του από το Σουάνσι της Ουαλίας Έλεν Πίτερς, την κόρη του Ανέζιο, μετέπειτα σύζυγο του Δρ. Πέτρου Καΐρη, και τη Λουίζα, σύζυγο του στρατηγού Ιωάννη Τσατσομίρου. Το 1943, κατά τη διάρκεια του γερμανικού βομβαρδισμού από τη θάλασσα, κατά τον οποίο καταστράφηκε το «Μέσα Κάστρο» και όλες οι επαύλεις του Εμπυρικού, στην σημερινή πλατεία του Αόρατου Ναύτη, η νότια πλευρά του σπιτιού προς τη θάλασσα κατεδαφίστηκε. Η οικογένεια το επισκεύασε μετά την επιστροφή του πλοιάρχου και εφοπλιστή Ματθαίου Κουτσούκου, ο οποίος είχε αποκλειστεί από την Ελλάδα και είχε μάλιστα συμμετάσχει σε πολλά κονβόι ως πλοίαρχος εμπορικού ναυτικού. Σε ένα από αυτά είχε διασώσει ναυαγούς ενός αγγλικού υποβρυχίου και για τη διάσωση αυτή τιμήθηκε ακόμη και από το αγγλικό Ναυαρχείο.
Στα δέντρα που στηρίζουν την οροφή (κυπαρίσσια που έχουν εισαχθεί από το εξωτερικό) διακρίνονται τρεις ακόμη τρύπες από τις βόμβες εκείνης της βομβιστικής επίθεσης.
Κατά τη διάρκεια των βομβαρδισμών από τους Γερμανούς, το υπόγειο του σπιτιού έσωσε τους περισσότερους κατοίκους της γειτονιάς Καμάρα, οι οποίοι το χρησιμοποίησαν ως καταφύγιο λόγω της ισχυρής κατασκευής του.
Το σπίτι δόθηκε στη Λουίζα Κουτσούκου-Τσατσομίρου, κόρη του Ματθαίου Κουτσούκου, και πέρασε στην εγγονή της, Λουίζα Διαπούλη, η οποία ανέλαβε την αναστήλωση μαζί με τον σύζυγό της, Δημήτριο Στωγιώγλου.
Πηγή: iefimerida.gr
